Unwalked Path                ره نارفته   

Music & Words by Saharvash                 شعر و موسیقی از سحروش

 

Unwalked path“ is a  collection of songs which are written and composed by Saharvash, „Unwalked path“ firstly wants to invite you to see the pain and thus find the cure. Wants to break the frames to be able to fly; these frames that exist in society as well as in the music structure, which doesn't allow the artist to break free of their circles and so that art often is repeated again and again. „Unwalked Path“ comes from the heart, throat  and hand of an artist who is very committed, firstly to the art and then her ideals; a commitment which is very necessary in this moment of history.

„Unwalked path“ is a lament from pain is a scream of anger, is a touch of love and a breeze of hope.

 

ره نارفته مجموعه  ترانه هایی است  که هم شعر و هم  آهنگ آنها سروده و ساخته خود سحروش است 

وجه اشتراکی که این ترانه ها را باهم در یک آلبوم، کنار هم آورده، هم ساختاری و هم محتوایی است. ساختاری زیرا همه آنها  در دوره زندگی او در اسپانیا ساخته شده وتا اندازه  تحت تاثیر موسیقی فلامنکو است و محتوایی زیرا این ترانه ها از حرکت و جوشش  برای رهایی می گویند رهایی از زنجیر های درونی و برونی که هم خانواده و اجتماع و هم سنت و عادات و باور ها هزار ها سال است که دست و پای انسان را بسته است و خصوصا به عنوان زن رهایی از آنان کار چندان راحتی نیست ..ره نارفته می خواهد ابتدا تو را دعوت کند به دیدن زخم ها و فریاد های خفه شده تا بلکه با دیدنشان مرهم نیز  یافتنی شود  می خواهد چهار چوب ها را بشکند تا مگر بدینسان میسر شود  پرواز..سحروش معتقد است که نه تنها در حوزه های اجتماعی و اعتقادی  چهار چوب ها آزار دهنده اند بلکه در موسیقی نیز این چهار چوب ها  پر وبال هنرمند را بسته و موجب  تکرار مکررات  در هنرش می شوند .. هنر اصیل و واقعی هنریست که از جان بیاد  وتا مغز استخوان برود و شنونده را به اصل حقیقی خود نزدیک کند می خواهد و می باید ایمان را دوباره  زنده کند برای انسان، انسان درمانده که گرفتار جبری جبار شده بی آنکه  خود در پیدایش آن گناهی کرده باشد

ره نارفته از دل و دست و نای هنرمندیست که  سخت جدی و متعهد است اول به  خود ذات هنر که همانا عدم تقلید و نو آوریست و و بعد به  آرمان ها   تعهد به آرمان ها یا به عبارتی دیگر به وجدان اجتماعی. تعهدی که در این دوره  تاریخی  ضرورتیست غیر قابل انکار. ره نارفته، ناله ایست از درد فریادی ست از خشم نوازشی از عشق و نسیمی 

از امید… امید به تغییر، امید به آزادی و امید به رهایی

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now